Van weerstand naar overgave

donderdag 2 oktober 2025

Hij is 11 jaar.
Hij kijkt me verveeld aan.
Zijn blik is afgesloten en bozig.
Zijn moeder had het mij al gezegd:

“Ik heb zelf problemen met hulpverlening!"
“En hij wil ook niet!”
“Mijn ervaringen zijn niet al te best."
"Maar mijn vriendin vertelde over jou.”

“Meegesleurd door jouw moeder?”
grap ik naar de jongen.
Hij kan er niet om lachen
maar zijn moeder wel en ik ook. Hij knikt.

“Wat is het probleem?” vraag ik.
“Mijn klas!” zucht hij.
Ik laat hem alle kinderen van de klas opschrijven.
Er is veel groepsvorming.

Het blad wordt rommelig en druk
Net als de groep.
Ik benoem dat.
En voor het eerst gaat zijn gezicht open.

“Mag ik losmaken hoe jij je voelt?
naar de klas?" vraag ik.
Hij knikt.
Het gevoel zit in zijn buik en hoofd.

Het voelt hard en zwaar
en is zwart.
We hebben nog een kwartier…
En dan is het los:)

“Voelt het beter?” vraag ik.
Ik zie de opluchting in zijn gezicht.
En vanuit het niets, hoor ik ineens…
“Mag ik hier morgen weer heen, mam?”

Gelukt!:))

< Terug

Emotietherapie